SEN
Şermince Şiirler / Şair: Şermin Karakaya Duman
Bendeki yerini bir bilsen
Hiç ayrılmazdın kök saldığın yerden.
Penceremin önünde sulamayı unuttuğun çiçekler,
Bir bir boyun büktüler.
Sardunyalar da sana küstüler.
Ben hala yolunu gözlerim,
Sanki sen ekmek almaya fırına gittin.
Akşam olduğunda anlarım ki gelmeyeceksin.
Uzadı bitmek bilmeyen işlerin.
Önce perdeler kapandı,
Yolu gözlenenler kapıyı çaldı.
Evlerin ışıkları bir bir söndü.
Kalbim hasret yüklü.
Gözü yaşlı kapının dışında kaldı.
Kimbilir çiçekler yeniden açar,
Sardunyalar da seni affeder
Güneş yeniden doğar
Ben bıraktığın yerdeyim.
Hani çıkar gelirsin diye beklerim.
